Sunset girl, Mornington Island
Sam Proudley

---

de zon, jouw zon, die wil ik zijn,
om heel vaak naar je te kijken.
krijg ik je glimlach elke dag,
en zal je me nooit ontwijken.

Mijn stralen strelen zacht jouw huid,
met licht mag ik je omarmen.
Je ontbloot zo veel mogelijk,
dat je, door mij, laat verwarmen.

Mijn drang om je te willen zien.
altijd helder blauwe luchten.
Mijn kracht zal wolken oplossen,
verlangen doet wolken vluchten.

Als ik ‘s-avonds rood en verzwakt,
je, voor even, moet verlaten.
Dan droom ik dat ik mens zou zijn,
om met jou te kunnen praten.

Ook droom ik van samen vrijen,
branding blauw verlicht door de maan.
Samen een lange zwoele nacht,
tot ik helaas weer op moet gaan.

Gelukkig toch mens met dromen,
intens genot van samen zijn.
Verlang ik naar zachte kussen
en een knuffel met valentijn.

Mother Nature
Ben Kwok

---

Te vaak wordt een bloem verkozen.
gebruikt als een symbool van schoonheid.
Voor het omschrijven van liefde.
Dichters door hun muzen verleidt.

Symboliek van rode rozen,
met bloemblaadjes als zacht fluweel.
Wordt nooit vereerd of geprezen,
voor scherpe doornen aan haar steel.

Liever trek ik het vergelijk,
Met een tuin uit liefde gegroeid.
Waar in alle jaargetijden,
altijd wel iets fascinerends boeit

Zoals dauwdruppels schitteren,
in ochtendgloren na de nacht.
Als de lichtjes in je ogen,
als je ondeugend naar me lacht.

Zoals het liggen in hoog gras
Zoals de wind een boom beweegt.
Zoals het spelen van musjes
Echte schoonheid die je beleeft.

Daarmee mag ik concluderen
Het zou niet anders kunnen zijn:
Je bent voor mij Moeder Natuur,
mijn Godin, ook met Valentijn.

australianweddingcompany

---

Ik druk je zo graag,
dicht tegen mij aan,
hoofd tegen mijn borst,
even blijven staan.

Veel te kort voor mij.
Een gebaar te klein.
Daar denk ik aan,
nu met Valentijn.

Diogenes
John William Waterhouse (1905)

---

Waarom twijfel of onzekerheid?
Waarom worden gevoelens verward?
Wanneer betekent geven alles?
Waarom angst voor een verloren hart?

Hoe kan je ‘houden van’ uitleggen?
Wanneer word ‘houden van’ bewezen?
Hoe bepaal je bij spraak een gevoel?
En hoe bepaal je dat bij lezen?

Natuurlijk hou ik zielsveel van je,
Krijg alles wat ik mag verwachten.
Krijg meer dan menige relatie,
die openheid jaloers verachten.

Onmenselijke vraag naar liefde?
Wat ik mis kan ik niet verlangen.
Die onbereikbare utopie,
slechts in een luchtkasteel te vangen.

Zij, godin van prille verliefdheid.
Al zes jaar dat gevoel beschreven.
De spanning van flirt en verlangen,
door jou onmogelijk te geven.

Jij, mijn godin van pure liefde.
Misschien heb ik jou in haar herkent.
Jullie zijn anders maar zo gelijk.
Beide lief, zacht, mooi, intelligent.

De balans van jullie karakters.
Charisma dat jullie uitstralen.
Leegte bij jullie afwezigheid,
doet mij in gedichten verdwalen.

Van binnen een jarenlange strijd,
tussen de dromer en de realist.
Respect heeft al jaren geleden,
ten nadele van de droom beslist.

Waarom heb ik het jou onthouden?
Open relatie altijd bepleit.
Oorzaak? Angst voor onbegrip?
Schaamte voor deze intimiteit?

---

Ophelia (blue dress)
John William Waterhouse (1905)

---

De andere kamer in mijn hart,
gevuld met van die kleine dingen,
die je zo specifiek jou maken,
die dierbare herinneringen.

Dozen vol, met jouw stralende lach,
met je stem die zacht met woorden vrijt,
met je prachtige lichaamslijnen,
met onze gedeelde vrije tijd.

Misschien dat ik het alleen opmerk,
zo lief als je naar me kan kijken.
Verdwaal ik weer in bruine ogen.
Schoonheid met niets te vergelijken.

De vergulde tempel in mijn hoofd,
die alleen gedachten verspreid,
gevoed door die kamer in mijn hart.
Voor jou, mijn godin van verliefdheid.

Die gedachten vormen gedichten.
Maar ook dromen van verboden fruit.
Alleen jij zou kunnen verzoeken,
dat ik deze muze-tempel sluit.

---

happy-b-day-2-day

---

Andromeda
Gustave Doré

---

Je niet meer hopeloos missen,
neem ik me elke keer weer voor,
nivileer het in jouw bijzijn,
worstel mentaal ons afscheid door.

Enkele seconden later,
zou ik snel willen omkeren,
nog even stevig knuffelen,
en duizend kusjes lanceren.

Woorden van angst ooit gesproken,
van respekt en onzekerheid.
Aan jou de keuze gelaten,
voor de grens van intimiteit.

Dromen visualiseren,
mijn grootste wensen onbewust,
zonder invloed van gevolgen,
kunnen toegeven aan mijn lust.

Wil verdwalen in je ogen.
Wil je kussen innig en zacht.
Wil met je vrijen uren lang.
Blijf in mijn dromen dag en nacht.

Het monster der egoïsme.
Zal ik blijven domineren.
Zou jou nooit kunnen ketenen.
Dat zal ik altijd blokkeren.

Als je mij erom zou vragen,
zal ik je de wereld geven.
Het heelal met alle sterren.
Samen jouw dromen beleven.

---

The Harp of Poseidon
David Delamare

---

Een film in mijn geheugen,
waarin jij de hoofdrol speelt.
Als een meermin duik je op.
Mentaal beeld dat nooit verveeld.

Je lange donkere haar.
Jouw ondeugende glimlach,
doet mannenharten smelten,
en mij nog iedere dag.

Je borsten in slowmotion,
verslaving voor het leven.
Had uren mogen duren,
al was het maar heel even.

Mij eerste intieme kus.
In romantisch tl-licht.
Witte tegels aan de muur.
Verlegen met rood gezicht.

De jaren zijn vervlogen,
en nooit een moment van spijt.
Jij alweer mijn valentijn.
Jij mijn allerliefste meid.

---

Windflowers
John William Waterhouse (1903)

---

Makkelijk vervul jij jouw rol,
als mijn muze doelloos dwalen.
Van tien gedichten begonnen,
altijd weer negen die falen.

Jouw oneindig diepe ogen.
Een glimlach om voor te sterven.
Gedichtsbeelden onvolledig,
door veel ontbrekende scherven.

Mijn vergulde voetstuk voor jou.
Versiert met diamant.
Spiegelt niet alleen uiterlijk,
reflecteert ook je binnenkant.

Voor jouw innerlijke schoonheid.
De mooiste beeldspraak minimaal.
Lief, zacht, teder, intelligent,
wereldwijs in iedere taal.

Soms kwetsbare verlegenheid,
ogen naar de grond afgewend.
Angst voor jouw diepste geheimen?
Verborgen verlangen herkent?

Als sterke dame ervaren,
met alles om trots op te zijn.
Draag je prachtige schouders recht.
Vandaag alweer mijn valentijn.

---

Encore:
L van Liefde
L van Lust
L van Lippen
zacht gekust

L van Lachen
L van Lief
L van Leukste
hartendief

L van Lichaam
L van Lijn
L van Lekker
droomfestijn

L van je naam
L elkaar
Langzamerhand
verlangen naar

---

unknown
mrs. Bashford (1929)

---

Gedeelde fantasieen,
in cyberspace geboren.
Onze eigen droomwereld,
gaat zonder jou verloren.

Een wereld van kastelen,
van de ridder en de draak,
de kerker en de toren,
voor ons opwindend vermaak.

Onderdanig lustobject.
Getrainde discipline.
Zou in een werkelijkheid,
jij willig kunnen dienen?

Mijn virtuele slavin.
Boven de realiteit.
Onmogelijke dromen.
Onmenselijke grootheid.

Vandaag slechts mijn valentijn.
In gedachte gebonden,
van alle zicht ontnomen,
uiteraard opgewonden.

---

The Crystal Ball
John William Waterhouse (1902)

---

Door een mooie droom bedrogen.
In dikke mist door goed bericht.
Las de vreugde in je ogen.
Las het geluk van je gezicht.

Zou deze droom voorspellen?
Een dag gevuld met goede moed.
Een dromer zou nooit vertellen,
angst voor schadelijke invloed.

Het dilemma van een dromer.
Geen voorspelling maar diepe wens.
Kan alleen je vreugde delen,
blijf altijd een gelukkig mens.

---